Zwerfkat * 30-10-2007

Vandaag kwam er een telefoontje over een zwerfkat, die nu onmiddelijk weggehaald moest worden. Edith was zo vriendelijk om de zwerver op te halen op Weidemolen in Nieuw-Lekkerland. De kat was op dat moment blijkbaar in de schuur gegaan en ze wisten niet of ze hem/haar daar konden houden tot we kwamen. Het bleek een vermagerde vriendelijke en uitermate vermoeide kat te zijn. Het leven zal wel niet erg fijn geweest zijn tot nu toe, want ofschoon deze kat nog jong moet zijn (ongeveer 1 jaar) ziet het dier er matig uit (door verwaarlozing ?). Geen ID chip aanwezig, dus onbekend bij ons. We noemen hem voorlopig maar Jimmy.

Spreeuwen bij de molens * 29-10-2007

We waren aan het einde van de middag bezig met het voeren van onze Molenkatten in Kinderdijk en juist klaar op de eerste locatie, toen we een bekend geluid hoorden in de lucht. Een eindje verderop kon je op molen 6 aan de Nederwaard de spreeuwen zien zitten; het leek wel een oude letterbak uit de jaren 70. Het is wel een grappig gezicht met al die spreeuwen, die als poppetjes naast elkaar in vakjes zitten op de molenwieken. Het was een drukte van belang voor het vallen van de duisternis op een van de eerste avonden met de weer teruggekeerde wintertijd. Eerlijk gezegd had ik de spreeuwen niet meer verwacht aan de Molenkade, zo laat in oktober op een middag met de al vroeg invallende duisternis. Gauw weer de camera uit de rugzak gevist om toch te proberen ze weer op foto en video te zetten ondanks het gebrek aan licht. Het was een aangename onderbreking op deze stille heiige plek; er waren haast geen mensen aanwezig. Aanvankelijk waren we wat gehaast na een onverwacht bezoek van Tamara (zie Jip * 17-10-2007) en haar vriend in het asiel. Bij aankomst in De Kattenmand om een dwangkooi en wat voer voor de Molenkatten op te halen zagen we ineens bekenden staan kijken naar de katten. We hebben toch maar even tijd gemaakt voor deze gezellige dierenvrienden met hun wonderschone kat. Al kletsende bleek, dat haar vriend een vogelspotter is en niet wist van de (vogel)video's op onze nieuwspagina van het katten(!)asiel. Het blijft een indrukwekkend gezicht, die zwermen van spreeuwen in de vochtige avondlucht. De andere Molenkatten hebben wat later dan gepland hun eten gekregen, maar toch op tijd voor het donker werd.

De late spreeuwen bij de molens van Kinderdijk op YouTube:

Meeuw * 28-10-2007

Vandaag was een mevrouw uit de Schoenerstraat in Nieuw-Lekkerland aan het joggen op de Lekdijk en ergens onderaan de dijk zag ze een meeuw zitten. Het kwam haar vreemd over, omdat de meeuw weinig beweeglijk was. Ze is er heen gelopen en heeft met haar jas als een soort net (keurig !) de meeuw gevangen en meegenomen naar huis. Het bleek last te hebben van een gebroken linker poot. Het bot stak er uit en het zag eruit als een oude breuk (gezien de kleur van het botweefsel). Ofschoon de meeuw erg veel eetlust had, zag het er niet best uit voor hem. Hij is uiteindelijk helaas wel ingeslapen, omdat deze verwonding weinig behandelingsmogelijkheid biedt.

Fishing Cat ? * 26-10-2007

Onze kat Pluis, die dacht als een hond (zie het begin van deze reeks artikelen) blijkt steeds meer te veranderen in een kater, zoals hij zou moeten zijn. Onze witte kater is een dove kat met specifieke problemen, waar hij steeds beter mee omgaat. Hij hoort bijvoorbeeld niet een andere soms heerszuchtige poes op hem af komen en is aangewezen op de overige zintuigen, die bij hem blijkbaar beter ontwikkeld zijn als compensatie. Zijn gevoel voor trillingen is steeds beter aan het worden en hij weet nu door verschillen in licht, dat er iets gaat gebeuren (zoals een naderend object als een kat of een mens). Hij wordt ook steeds sneller in het ontwijken van een uitval van Mindy (ons bazige poesje) en hij daagt haar steeds meer uit tot een spel; iets wat zij niet echt kan waarderen. In de loop van 2007 heeft hij zijn stem steeds verder ontwikkeld qua volume en het is nu een stuk makkelijker om hem te traceren in huis. Je kunt hem horen mekkeren in huis, als hij ontevreden is of op zoek is naar mij. Wanneer hij mij dan gevonden heeft hoor je een blije zachte kreet van opluchting. Onlangs ontdekte ik een andere ontwikkeling bij Pluis, die mij erg deed denken aan de Fishing Cat/Vissende Kat in de San Diego Zoo een aantal jaren geleden. Hij was daar aan het vissen bij zijn waterval in het park op zoek naar voer. Pluis is nog niet zo ver, maar het zag er zo vermakelijk uit, dat ik het maar op video gezet heb. Het blijft een aparte kater, die witte Pluis.

Pluis zijn waterige bezigheden op YouTube:

Muskuseend * 26-10-2007

Einde van de middag belden inwoners van Alblasserdam aan de Rietvoorn over een muskuseend, die ze al een tijdje verzorgen en brood gaven. Het ging al die tijd best goed met de muskuseend, die in de sloten achter Rietvoorn rondzwom. Vandaag vonden ze hem echter opeens erg lusteloos worden zonder aanwijsbare oorzaak. Ze dachten aan een ziekte of een verwonding, maar bij nader onderzoek was daar niets van te zien. Het bleek zelfs veel erger te zijn dan de mensen vermoedden; hij overleed onderweg tijdens het vervoer al ! Hij moet iets ergs intern hebben gehad wat een zeer snel einde van zijn leven betekende, jammer van zo'n mooie muskuseend.

Sweety * 23-10-2007

Ons viel het al vaker op, dat Sweety in haar eigen kamer vaak voor de verticale TL-buizen zat (bijverlichting). Het leek echt op een soort gezichtsbruiner, maar dan voor Sweety. Na de fotosessie in het asiel heb ik de halogeen bouwlamp maar even bij Sweety gezet als tijdelijk solarium en dat vond ze werkelijk overheerlijk ! Onze Sweety had eigenlijk in een zonnig Griekenland moeten wonen, waar ze lekker kan zonnen. Bruin worden lukt haar toch niet, maar ze vind het van tijd tot tijd wel erg lekker. Het is en blijft een leuk gezicht zo'n zonnende tevreden poes in de ziekenboeg (zij is niet ziek hoor, maar woont daar !). Niet thuis doen svp. is veel te gevaarlijk !!

Sweety's solarium op YouTube:

Kittens * 23-10-2007

Weer waren er mensen aan het wandelen in de velden om lekker in de frisse buitenlucht te zijn. Jip en Janneke (namen aangepast ivm. privacy) hoorden ergens een soort gepiep en ze vroegen zich af wat het kon zijn. Zij zijn gaan zoeken in de omgeving en vonden tot hun grote schrik een half verteerde dode moederpoes. Waardoor die poes om het leven is gekomen, daar konden ze niet achter komen. Het kadaver was echt niet om aan te zien en was aangevreten door de vogels; een normaal verschijnsel in de natuur. Onlangs zagen we ook wat raven de ogen uit pikken van een dood konijntje op een veld bij ons in de buurt; een rot gezicht is dat om te zien. Na wat bekomen te zijn van deze lugubere vondst zijn ze verder gegaan om uit te zoeken waar dat gepiep vandaan kwam. Het bleek te komen van een stel jonge kittens in een half ingestorte schuur, die hun moeder kwijt waren. Ze begrepen natuurlijk niet waarom ze niet meer terug kwam; ze zou nooit meer terug komen en dat betekent een wisse dood voor de kittens. Deze 3 weken jonge kittens hebben Jip en Janneke maar gauw bij ons gebracht, omdat ze speciaal voedsel/KMR nodig hebben om verder te kunnen leven. Pas een stuk later met 5 tot 6 weken kunnen ze beginnen aan normaal kattenvoer. We zullen ze dus verzorgen om ze weer een kans te kunnen geven en als ze 10 weken zijn kunnen ze weer naar de mogelijke nieuwe baasjes. We zijn benieuwd wat er wordt van deze kleine aandoenlijke kittens; gelukkig weten ze straks niets meer van wat er gebeurd is in hun jonge leven - het zijn echt mooie, leuke kittens. Nog bedankt voor het redden van deze kleintjes.

Jip en Janneke's kittens op YouTube:

Joekel * 23-10-2007

Al een tijdje geleden belden mensen aan de Molenkade in Kinderdijk over een uit de kluiten gewassen cyperkater, die hun huis als een hotel zag. We hebben nu eindelijk een vangkooi kunnen brengen om hem te vangen en te proberen een nieuwe baas te vinden. Toen we zo het verhaal hoorden klonk het wel apart, maar we begrijpen dat zo'n situatie niet optimaal is voor de huiselijke rust. Joekel (zo heet hij nu) is een ongecastreerde forse mooie cyperkater met een rustige aard. Hij wachtte in avond tot het donker werd in huis en "sloop" dan het huis binnen door de kattendeur. Beter gezegd, sloeg hij de laatste tijd gewoon het kattenluikje eruit en ging lekker eten en op de bank liggen slapen. 's Ochtends schrok de eigenaresse van het huis zich telkens rot als ze hem tegen kwam; haast om op te stappen maakte hij namelijk echt niet. Aangezien hij nou niet bepaald een ondervoed exemplaar is, zat weg jagen er niet echt in. Ze vond hem er wel leuk uitzien, maar hij werd wel steeds brutaler. Op de foto kun je duidelijk zien wat een late castratie voor effect heeft op een kater. Hij krijgt een mooie grote brede kop met dieper liggende oogjes (veiliger bij het vechten), een stevige bouw en een dikke taaie huid in de nek. Bij schermutselingen pakken ze elkaar namelijk in de nek en is zo'n olifantennek een goede bescherming tegen verwondingen. Wij vinden zo'n hormonale kater ook erg mooi, alleen heeft zoiets wel veel nadelen. Veel sproeien als hij in huis is, zwerfkittens in onze regio etc. Hem wacht dus het jeweetwel katerstadium, zodat hij weer wat rustiger kan worden en het meeste van dat imposante uiterlijk blijft dan wel bewaard.

Joekel, kort voor het slapen gaan op YouTube:

Lijster * 23-10-2007

In de avond zijn we gaan kijken voor een door de kat gewonde lijster. De mensen op Salamander in Alblasserdam hebben nog gezorgd voor de lijster, maar hij zag er matig uit bij onderzoek ter plaatse. Vooral de dochter des huizes was niet blij met wat hun poes gedaan had, maar zo gaat het helaas vaker in de natuur. De gewonde lijster heeft het helaas niet meer gered. Hij had al toen we kwamen, wat centrale bijverschijnselen/bewegingsstoornissen en zoiets voorspelt weinig goeds voor het verdere verloop. Even een advies voor vinders van gewonde vogels:" Meteen ons bellen, niet eerst een dag of zo verzorgen. Ze hebben vaak snel speciale verzorging nodig bij bepaalde typen verwondingen en dat kan u thuis niet doen (ondanks de goedbedoelde zorg voor het dier)".

Liervogel/Lyrebird * 23-10-2007

Even een zeer aparte maar favoriete vogel van ons; helaas komt hij niet voor in ons gebied - de Liervogel of de Lyrebird. Liervogels zijn een familie van vogels uit de orde zangvogels. Er zijn twee soorten, die beide leven in Australië. Liervogels staan vooral bekend door hun buitengewone vermogen om natuurlijke en kunstmatige geluiden uit hun omgeving te imiteren. De roep van de liervogel is een rijke mengeling van zijn eigen lied en een willekeurig aantal geluiden dat het dier ooit eens heeft gehoord. Liervogels imiteren meestal andere vogelsoorten of dieren en vaak voegen ze hier geluiden aan toe. De Australische folklore bevat vele spectaculaire verhalen over het imitatievermogen van de liervogel. Het verhaal van de liervogel die regelmatig het werk van een groep houtzagers stopzette door het geluid van de schaft-sirene na te doen is niet bevestigd, maar een aantal andere onvoorstelbare staaltjes imitatievermogen zijn zelfs op camera en geluidsband vastgelegd. Hierbij werden kettingzagen, motorgeluiden, geweersschoten en zelfs de geluiden van camerasluiters geimiteerd. De liervogel wordt zo genoemd vanwege de staartpluim, gevormd door zestien gemodificeerde veren - twee lange slanke in het midden, twee brede gebogen aan de zijkanten en twaalf kleinere daartussenin. Tijdens de hofmakerij zwaait het mannetje deze veren over zijn hoofd en het totaal lijkt sterk op een Griekse lier. De soort 'Alberts liervogel' heeft kleinere en minder spectaculaire 'lier-veren' maar is voor het overige gelijk. (Wikipedia)

De Liervogel op YouTube:

Woelfie  *  23-10-2007

Vanochtend belde een vriendelijke man over een gevonden kat op Kinderdijk, die daar liep rond te scharrelen en hem niet bekend voorkwam. We vroegen om een beschrijving van de (zo bleek) roodwitte kat. Breng hem maar naar De Kattenmand (als u het wil), want Ria is er nog om hem in ontvangst te nemen. In de middag kwamen we Sietske tegen met haar paard bij een locatie van onze Molenkatten met een interessant verhaal. Ze had de afgelopen avond (laat) een witmetrode kat zien rondlopen bij de molen, waar ze woont. Die kat wilde naar binnen en dat had ze bijna gedaan, toen ze zijn kokertje/halsbandje zag. Deze kat had dus een eigenaar. Nou is het wel een aantal kilometers lopen over enkele moeilijk gelegen bruggen om bij Sietske's molen te komen. Vandaar is Woelfie blijkbaar naar de Lekdijk gelopen, waar hij gespot is door die attente meneer. Dus na hem afgeleverd te hebben bij Ria, heeft Ria de kat nagelopen op een mogelijk aanwezige ID-chip en gelukkig had hij er ook een. Hij moet er op tijd ingezet zijn, want zijn baasje zei onlangs nog tegen ons, dat ze hem ook had laten chippen. Woelfie is volgens haar namelijk erg ondernemend en vriendelijk van aard; hij heeft de neiging flink rond te kijken in de omgeving, nieuwsgierig als hij is. Dat hij van lopen houdt moeten we nu wel beamen, want hij heeft een behoorlijk aantal kilometers gelopen in de duisternis. Ze heeft er dus duidelijk goed aan gedaan om deze leuke roodwitte kater te laten chippen om zijn kans op thuis komen flink te vergroten. Ze zou hem aan het einde van de dag komen ophalen met haar man, omdat ze momenteel ziek was en niet kon rijden. Het was dus niet de laatste keer dat we Woelfie (niet Woeffie dus) zagen lopen 27-08-2007 bij de kinderen met de egel.

Woelfie op YouTube:

Sampie en Moossie (2) * 22-10-2007

Onlangs was ik overdag (zaterdags) op De Kattenmand en zag daar Moossie tot volle tevredenheid bij Elisa op schoot zitten. En wat zei de kleine meid tot mijn verbazing ? Maak even een video (aantal clips dus) van deze lieve poes op schoot. Inderdaad het was geen gek idee, dus even de camera gehaald met dit resultaat op een zonnige zaterdagmiddag. Ze vallen niet echt op, deze 2 rustige poezen, maar ze zijn blijkbaar op hun rust gesteld. Moossie, die hier op schoot bij Elisa zit is wat actiever (althans voor een poes) dan haar zus Sampie in de mand. Dus wie een rustig stel meiden zoekt, die kan hier zijn/haar hart ophalen !

(Sampie en) Moossie (2) op schoot bij YouTube:

Halloween * 22-10-2007

Het is binnenkort weer 31 oktober, die feestdag met de oranje pompoen. Halloween is net als de Kerst eigenlijk een "feest" met een wat vreemde origine; sommigen noemen dat heidens, maar daar ga ik nu niet over. De Kerst is het feest van het licht en om het maar even zeer simplistisch te zeggen, Halloween het feest met de pompoen. Jaren geleden reden we in het najaar door Louisiana op een late donkere avond op de Interstate 12 bij Lafayette op zoek naar een motel en eten. Tijdens het zoeken naar een restaurant zag ik ineens op een dak van een donker winkelcentrum een mooie grote verlichte pompoen. Het gaf mij toen al een speciale stemming (ondanks de lege maag), die mooie oranje pompoen in de nacht. Eten vonden we in een Truckers Paradise rond middernacht, net als het bedenkelijke motel. Het liep goed af, want anders zat nu niet voor de Dierenbescherming stukjes te schrijven (oa). Hoe je zo'n pompoen kan inkerven kun je op vele manieren zien in allerlei How-To-Do's, maar deze vind ik toch wel aparter dan de andere.

Halloween pompoen carving op YouTube:

Jonge verdwaalde zwaan * 20-10-2007

In de middag kwam een telefoontje van Tim op het Cortgene over een jonge zwaan in hun straat. Dit is nou precies niet wat we wilden horen; een jonge verdwaalde zwaan in een drukke straat vlakbij het winkelcentrum van Alblasserdam op zaterdagmiddag. Hij schijnt vanaf de FastFerry aan de Lek door de nieuwe wijk naar het Cortgene gelopen (!) te zijn tussen de auto's door op de Lekdijk. Dat is op zich al een wonder, dat zoiets zonder ongelukken gebeurt. Als zo'n grote watervogel ergens van schrikt (dat kan makkelijk op een drukke zaterdagmiddag) en de weg overfladdert, kunnen automobilisten zich rot schrikken als ze plotseling een grote vogel voor hun ruit uit het niets zien opdoemen. Een uitwijk- of remmaneuvre ligt dan voor de hand met alle gevolgen vandien. Denk maar aan voetgangers op een stoep naast de rijweg, die zomaar geschept kunnen worden. We konden de jonge zwaan niet zo een twee drie vinden, maar met de hulp van vader Gert en zijn zoon Tim lukte dat wel. Al gauw kwamen we erachter, dat deze jonge zwaan veel behendiger is dan zijn volwassen broeders. De eerste poging om hem te pakken was dan ook een-nul voor de zwaan door een zeer snelle schijnbeweging. Metteen daarop verdween hij tegen het verkeer in het Cortgene op, richting de Dam. Dat moest zeker vermeden worden om ongelukken te vermijden. Nel maakte een omtrekkende en minder bedreigende beweging om hem terug te laten keren naar mij toe. En weer wist de slimmerik mij te snel af te zijn en liep richting de kerk. Ik keek al waar hij heen zou rennen om te voorkomen, dat hij genoeg ruimte zou hebben om op te stijgen. De zwaan zag wat ik deed en ging 90 graden naar links naar een ondergrondse garage. Dat was een buitenkansje voor mij en tijdens het omdraaien voor de garagedeur probeerde hij onder mij door (!), net als onze Minoes op De Kattenmand te ontsnappen. Nu heeft deze jonge zwaan gelukkig een erg lange nek vergeleken met Minoes de kantoorkat en is er meer kans om hem te pakken. De nek was al voor 80 procent onder mij door, maar het lukte net om hem te pakken en onder de arm mee te nemen naar de auto. Al met al scheelde het niet veel of hij had weer gewonnen van ons. Nu konden we hem brengen naar een rustige plek, ver van alle autoverkeer om bij te komen van alle drukte om hem heen. We zijn nog even gaan kijken of er familieleden waren waar hij vandaan kwam, maar troffen niemand aan.

Nel had al vantevoren overleg gehad met Vogelklas Karel Schot over de beste optie naderhand bij vangst van de zwaan (indien niet gewond of ziek). Zij raadden aan om hem niet in een sloot of vijver te zetten, maar in een grote rivier (zoals de Lek) om hem de gelegenheid te geven andere jonge zwanen te zoeken als gezelschap. Deze jonge zwanen worden nu namelijk "verstoten" door hun ouders om zelf een gebied voor zichzelf te zoeken. Hij moet dus een eigen leefgebied zien te vinden voor de toekomst en de meeste kans is niet in een drukke stadse omgeving, maar in de natuur buiten de stad. We hebben hem daar tot zijn grote vreugde ook gebracht en zagen hem later na wat rusten/drinken opstijgen op zoek naar een plekje voor hemzelf evt. met andere jonge zwanen; hij vloog uitstekend en ging de wijde ruimte in ver van het stedelijke gewoel. Zoiets geeft toch wel veel voldoening. Dank voor alle hulp in Alblasserdam en van Vogelklas Karel Schot in Rotterdam.

De verdwaalde zwaan van Cortgene op YouTube:

Black and white * 18-10-2007

Geen verhaal over Scotch Whisky of iets dergelijks; een waar gebeurd verhaal en zeer zwartwit. Ook wij maken van tijd tot tijd wel eens dingen mee, waar ik liever niet aan herinnerd wil worden. Zo kwam op een goede dag een mooie ingetogen zgn. Felix-kat bij ons binnen, die toen eventjes boos gromde vanwege zijn gedwongen verhuizing naar ons. Nel zei nog, dat hij zo ontzettend veel leek op onze overleden kater Flip. Nou nam ik dat met de bekende korrel zout, maar na het zien en vooral na het zien bewegen, reageren, miauwen etc. van Felix (zo heet hij ook), moest ik erkennen een duplicaat gezien te hebben. Nadat hij een beetje geacclimatiseerd was en rustig rondliep in de kamers, heb ik hem beter leren kennen als een gezellige kater van formaat. Je begrijpt natuurlijk al uit deze woorden, dat hij bepaald niet ondervoed is en zijn gewicht in goud waard. Nu dacht ik (tegen alle waarschuwingen van Nel in) om te proberen Felix bij ons thuis te integreren als maatje voor Pluis, de lieve dove witte kater. Hij is zo lief en tolerant, dat zou wel eens kunnen lukken als komende vervanger van Joeri. Joeri loopt al op zijn laatste beentjes en misschien mist hij straks zijn maatje. De witte Pluis loopt altijd bij mij in de buurt, wat ik ook aan het doen ben maakt hem niets uit; hij kijkt altijd mee uit nieuwsgierigheid. Ik kan hem altijd knuffelen als een baby en hij geniet er ook van. Ik was al gewaarschuwd hem niet teveel te verwennen en dat ging mij nu opbreken. Pluis was zo ontstellend jaloers, dat er van een nieuw maatje voor hem totaal geen sprake was. Hij maakte zulke afschrikwekkende buitenaardse geluiden, dat zelfs ik moest denken om deze poging maar af te blazen. Wij zijn veel, erg veel gewend op kattengebied maar zelfs Nel vond dit angstaanjagend gevaarlijk worden. Ik heb de arme Felix maar weer terug gebracht in De Kattenmand en hem uitgelegd wat er mis ging; hij vond het wel goed zo. Thuis gekomen was na een uitgebreide inspectie door Pluis en Mindy (cyperwit) alles weer OK bevonden en ze deden of er niets aan de hand was geweest. Tja, zo zie je maar met eigen ogen, dat een vriendje meebrengen voor die arme poes/kater thuis niet altijd de juiste denkwijze is. Wij waarschuwen mensen regelmatig voor dit soort situaties, die af en toe kunnen voorkomen. Iedereen van de kattenclan thuis is weer tevreden met de status quo; nu ik nog, want ik baal toch wel behoorlijk van Pluis (al begrijp ik hem ook wel). Zo zie je maar dat trouw aan een baasje van een kater (in mijn geval) ook een keerzijde kan hebben, die je niet zou vermoeden. Ik zie nu behalve een lief kijkende baby in Pluis ook een heel diep water, waarin ik zou kunnen verzuipen. Ik ben nu gewaarschuwd.

Felix' zijn video (ook bij onze Aanbod Video's) op YouTube:

Slechte dag op je werk ? * 17-10-2007

Soms zit het wel eens tegen op je werk en baal je verschrikkelijk van alles. Maar er is hoop; kijk maar eerst even naar dit bedrijf, dan voel je je al vast een heel stuk beter. Zo zie je maar weer, dat het altijd nog veel erger kan zijn dan je gedacht had. Ik zeg expres niet blijf lachen, want soms lukt dat echt niet meer.

Stress op het werk op YouTube: