Julia, Lieffie en blikjes * 15-12-2007

Op de 2e dag van de Kerst Blikjes Aktie in Nieuw-Lekkerland (1/2 dag), kwam onze trouwe fan Julia uit Papendrecht met vriend en buurvrouw ook nog even langs met een nogal fors Kerstpakket voor de katten een ons konijn (minus de champagne natuurlijk, die was voor Nel de beheerder). We waren erg blij met zoveel waardering voor ons werk en ondertussen kon Lieffie met lunchtijd ook nog even de ingezamelde blikjes controleren. Het was een gezellige, maar wel erg drukke dag. Dat moet ook om onze katten een nieuw huis te kunnen geven, waar ze na een verblijf bij ons weer gezellig verder kunnen leven in hun eigen gezinnetje. Ik moet zeggen, dat de in het pakket zittende Pinkiepostzegels er erg leuk uitzagen. Het is inderdaad een erg leuk en creatief idee van TNT Post om zo je eigen postzegels te maken. Dorien ? Die werkte gewoon hard door om alles te verwerken in de PC.

Lieffie tijdens lunchtijd op YouTube video:

DoReMi, Joke en Kim, Minoes, Pluis enz. * 14-12-2007

Vandaag was een rare dag, want er was weer de Kerst Blikjes Aktie in Nieuw-Lekkerland bij de C1000 en de Plusmarkt. Het was dus veel organiseren en heen en weer sjouwen met de blikjes kattenvoer, zakken met kattenbrokjes en andere eetbare dingen. Onze vrijwilligers waren de hele dag in de weer om in de winkels al het kattennvoer in ontvangst te nemen van de winkelende mensen. Dit jaar hadden we minder opbrengst dan in voorgaande jaren; of het nou kwam door de kortere tijd van de Blikjes Aktie of het gebrek aan medewerking van de C1000 weten we niet. Eigenlijk maakte het ook niet uit, want er waren veel inwoners van Nieuw-Lekkerland, die ons kattenvoer schonken of een aardige gift deden in de collectebus. Waar gaat het om in deze Kersttijd ? Gewoon wederzijdse waardering en hulp via onze vrijwilligers aan de dieren in De Kattenmand. Mensen, hartelijke dank voor jullie gulle gaven voor de poezen en katers. In De Kattenmand ging het leven voor de katten gewoon door en na de gebruikelijke schoonmaak in de ochtend, konden ze weer lekker genieten van de rust in de middag. Ofschoon Lieffie wel wat wilde spelen met onze vrijwilliger Nel. S. (al is hij gewoonlijk actiever dan hij nu was). In de avond kregen ze bezoek van Joke en Kim, die ons een behoorlijke hoeveelheid lekker kattenvoer kwamen brengen. Waarom ? Gewoon als lekker Kerst kadootje voor de katten; ze kunnen het goed gebruiken toch ? Ja, we waren er erg blij mee en Pluisje (zwartwit katertje) vond het allemaal fantastisch (ondanks het luide gapen van DoReMi, de cyperwitte poes). Joke en Kim vonden Pluisje wat naar vis ruiken. We hebben uitgelegd, dat hij kort voor hun komst bijna een heel blik Gourmet had opgegeten. Hij stak zijn kleine koppie in het blik totdat het vrijwel leeg was; tja, dan ga je vissig ruiken, want hij was nog niet helemaal klaar met zijn schoonmaakbeurt toen ze kwamen. Joke en Kim, namens alle katten heel veel dank voor de royale gift !

Helaas was er ook nog een melding van een gewonde duif (gebroken vleugel) op Zeelt in Alblasserdam, die we moesten laten inslapen. Hij moet meer ongelukken hebben meegemaakt, want er zaten ook nog oude breuken op een vleugel.

Joke, Kim en Pluisje op YouTube video:                                                                              Lieffie en de andere katten op YouTube video:                                         

Kerkuil * 12-12-2007

Rond het middaguur belden inwoners van Oud-Alblas op Korteland (Corry,Frans en Floortje), dat ze een uil gevonden hadden op hun erf bij een stapel boomtakken. Hij was gewond en zat daar maar bij de stapel hout. Gelukkig hebben ze de uil in een doos gedaan, zodat we hem konden ophalen en naar Vogelklas Karel Schot in Rotterdam brengen. Het was een echt mooie uil, maar zag er wat verfomfaaid uit met bloed op zijn borstveren. We vonden het vreemd, dat een uil tegen iets aan kon botsen met dergelijke gevolgen. Na aankomst bij de Vogelklas in Rotterdam, heb ik daar meteen naar gevraagd en het antwoord luidde:" Waarschijnlijk een foute beslissing genomen tijdens de duikvlucht". Het schijnt wel eens meer voor te komen bij uilen (weer een illusie armer).

Tamara heeft hem goed onderzocht en was bang, dat er wat bloed bij zijn longen was terecht gekomen. Het vliegongeluk heeft een bloederige wond bij zijn snavel veroorzaakt, waardoor hij nu moeilijk/niet kan eten. Hij zal gevoerd moeten worden bij het vogelasiel tot hij weer zelf kan eten. Zodra de bloeding gestopt is en ze er zeker van zijn, dat er zich geen ademhalingsproblemen kunnen voordoen, krijgt hij medicatie. Verder was de kerkuil in redelijke staat, geen gebroken vleugel en goede pupilreacties, maar hij had wel met behoorlijk veel bloedverlies. Hij kreeg kort na de intake een lekker warm plekje om bij te komen en onderkoeling te vermijden. In de doos waarin de uil vervoerd is lag een grote uilenbal en dat was nu net waaraan je kon zien of en wat hij gegeten had. Jeroen heeft meteen de uilenbal uitgeplozen om uit te vinden, wat de inhoud was. Ik moet zeggen, dat ik verrast was over de diversiteit van het voedsel van de kerkuil. De inhoud van deze uitgebraakte uilenbal (gebeurt net zo als bij onze katten) was anders dan wij gewend zijn in De Kattenmand met onze haarballen van de katten. Deze uilenbal bevatte een verscheidenheid aan restanten: diverse schedeltjes van kleine vogeltjes, een muizenschedeltje, wat onderkaakjes van knaagdieren, muizenharen, kleine botjes etc.. In het kort kun je dit samenvatten, dat hij goed gegeten heeft op Kortland in Oud-Alblas. Er wonen nu nog altijd diverse kerkuilen verderop langs de smalle kronkelige weg. Waarschijnlijk heeft hij door zijn goede voeding nu een kans om het te redden en het weer te brengen tot een gezonde kerkuil. We zullen duimen voor hem. Dank aan Tamara, Jeroen, Sabrina en Pierre van Vogelklas Karel Schot voor de hulp bij de gewonde kerkuil.

De gewonde kerkuil op YouTube video:

Bolleke * 11-12-2007

Tussen al het rottige nieuws door is er af en toe ook wel eens plaats voor wat leuks om te "doen". Dit is een foto van ons Bolleke, die een aardige tijd bij ons doorgebracht heeft en nu al een tijdje een eigen huis heeft. Erg simpele puzzel van hem om even te doen, zodat hij niet veel tijd kost (werktijd misschien ;-). Hij was op de foto echt lekker lui.

Schaap * 11-12-2007

Vanochtend belde Suzette, een van onze Molenkatverzorgers, dat ze een schaap in een sloot hadden gezien om ongeveer 07:00 uur. Ze heeft samen met haar man John, even haar kinderen gelaten voor wat ze waren en hebben met vereende krachten het arme verdrinkende dier eruit gevist. Nadat het schaap op het droge was gelegd, heeft ze ons gebeld voor iemand om het schaap verder te verzorgen. Nel heeft toen dhr. Kooi kunnen bereiken voor de verdere hulp aan het natte schaap. Een schaap, dat in een sloot gevallen is komt er nooit vanzelf weer uit. Het dier is door al het opgenomen water in de vacht veel te zwaar geworden. Alle hulp moet dus van anderen komen en wel zo snel mogelijk. Dit was dus gewoon beestachtig goed werk, Suzette en John !

Herdershond * 11-12-2007

Vanochtend belde een meisje ons over het vinden van een loslopende herdershond op het Scheldeplein in Alblasserdam. Ze vroeg om advies wat te doen met deze situatie. Onze beheerder heeft toen uitgelegd, dat loslopende honden (geldt niet voor andere dieren, zoals katten, vogels etc..) zonder aanwezige eigenaar, naar Louterbloemen in Dordrecht gaan en vervoerd worden door de dierenambulance Zwijndrecht. Hiervoor is met ons regioasiel (Louterbloemen) voor de opvang van honden een afspraak gemaakt om ea. soepeler te laten verlopen. De vinder zit dan niet met een hond en de hond kan dan rustig in Dordrecht wachten tot zijn/haar eigenaar het beestje weer komt halen. Helaas werkte vanochtend deze link niet, want in het ultra korte gesprek van de vinder van de herder met de dierenambulance Zwijndrecht kreeg ze niet eens de kans om te zeggen, dat de dierenbescherming West-Alblasserwaard hun toestemming hadden gegeven voor dit transport (ivm. de betaling van de vervoerskosten). Ze kwamen dus gewoon niet naar haar toe en zo zat ze dus met een hond. Gelukkig was dit meisje niet zomaar van haar stuk te krijgen en ging behoorlijk balend in de buurt op zoek naar de eigenaar. Na ongeveer 60 minuten (!) trof ze een zoekende man aan en bij navraag bleek hij inderdaad de eigenaar van de herdershond. Ze deed haar beklag over de dierenambulance bij ons, maar die vallen niet onder ons bestuur. Mocht het weer gebeuren, dan moest ze ons maar rechtstreeks bellen. In dat geval zullen we zelf wel gaan, want de hond is dan weer de dupe en daar houden we niet van (de hond ook niet). In ieder geval dank namens de hond aan de doortastende vinder van de herdershond.

Roosje * 08-12-2007

Een meisje, dat woont in een van de molens van Kinderdijk, belde naar de eigenaar van Dolfje (die nog steeds zoek is). Ze had in een bloembak bij het gemaal een rode cyperpoes zien liggen, die er vreemd uitzag. De mevrouw, die bezig was met onze vangkooi om de rode kat te vangen om te kijken of het Dolfje was, is meteen gaan kijken op de aangewezen locatie. Het was volgens haar de poes, die al eerder in de vangkooi was gelopen - Roosje. Ze heeft ons meteen opgebeld om te vragen wie haar eigenaar was. We waren er al bang voor, dat dit eens op een dag zou gebeuren door een aanrijding. Het bleek echter teveel te lijken op een geval van vergiftiging (met voorbedachte rade) door iemand uit de buurt, die niet dol is op katten. Dolfje's eigenaar heeft met onze medewerking kontakt gehad met Linda W. van de Lekkade, waar we al meerdere malen Roosje hebben teruggebracht. Helaas bleef Roosje de weg oversteken op weg naar het gemaal, maar kwam haar dood door een andere (strafbare) oorzaak. Mocht iemand wat gezien hebben of tips hebben, dan kan je (anoniem) een briefje in de bus gooien van De Kattenmand. Iedereen in Kinderdijk, die voor ons oplet bedankt voor de hulp.

Miesje * 07-12-2007

In de late middag belde iemand over een aangereden dode kat op de Lekdijk ter hoogte van de ingang van IHC in Kinderdijk. We zijn tussen de bedrijven door gaan kijken om de arme poes op te halen en te checken op een chip. Bij aankomst ter plaatse zagen we een uiterst triest gezin bij een doos met een lieve, mooie lapjeskat erin - dood. Het bleek een oude bekende te zijn, Miesje. We waren er al bang voor daar bij die steeds drukker wordende Lekdijk. Deze mensen hebben een mooie tuin met uitzicht op de Molens van Kinderdijk, maar ja katten lopen vaak naar de dijk toe om muisjes te vangen. Eens zal dan als ze pech hebben een auto hun pad kruisen en dan is het voorbij. Zo is het ook Miesje vandaag vergaan; haar kittens leven gelukkig nog wel elders in het land. Het was een (alweer) rot besluit van deze koude middag.

Hondje * 07-12-2007

Toen onze Edith bij de Molenkatten eten aan het geven was, kwam er een hondje zomaar aanlopen. Ze kon nergens in de omtrek een mogelijke baas ontdekken en belde ons op of we misschien wisten wie het kon zijn. Deze Jack Russell kwam ons niet echt bekend voor en we zijn maar met Jan de kater naar Edith gegaan op de Molenkade in Kinderdijk. Ik kon aanvankelijk geen chip ontdekken met de nieuwe chipreader en we besloten hem mee te nemen naar het asiel in Nieuw-Lekkerland. Daar aangekomen heeft de beheerder nog eens gekeken met de oude chipreader en (*******) er was wel een chip aanwezig ! Gauw gekeken bij de NDG om te kijken of er een eigenaar beschikbaar was. De chip was niet geregistreerd zei de database. Wat een domper na alle moeite, dus de dierenambulance Zwijndrecht gebeld om de JackRussell op te halen en naar Louterbloemen te brengen. Dit is ons regioasiel in Dordrecht voor honden uit de West-Alblasserwaard; honden, die zoek/verdwaald zijn om wel te verstaan. Ze hadden het te druk en konden het beestje pas in de avond op halen, dus kwam hij weer bij Edith om te wachten op zijn vervoer. Wat ons wel opviel, was zijn interesse in de autorit naar De Kattenmand. Het leek haast of hij gewoon een eindje wilde rijden. Deze kleine hond is overigens al een keer of 3 naar Dordrecht geweest. Is hij een ontsnapper of letten ze niet goed op hem ? We weten het niet.

"JR" zijn autorit op YouTube video:

Jan * 07-12-2007

Dit is eigenlijk een verhaal met een psycho-sociale achtergrond; iets wat helaas maar al te vaak voorkomt in onze moderne maatschappij. Vrijwel iedereen heeft weleens gehoord van vervuilde grond (het begon in Lekkerkerk), paalrot of gewoon verzakkende huizen. Het leed, dat veroorzaakt wordt door deze bouwproblemen is vaak niet te overzien en men lijdt bijna altijd in stilte (het is even nieuws en dan vergeet de buitenwereld het weer). Zo ook in dit trieste geval op Narcis in Krimpen a/d IJssel. Ergens in die buurt is een blok huizen in de grond aan het zakken. Om wat voor reden dan ook moeten nu meerdere huizenblokken gesloopt worden en worden de mensen uit hun vertrouwde betaalbare huurwoningen overgeplaatst naar andere huizen (tijdelijke opvang ?). Jan en zijn oude moeder moeten ook op zeer korte termijn weg van hun vertrouwde plek. Wat wil nou het geval ? Er is een zwerver (kater) aan komen lopen, die zij eten geven. Dat is iets wat dierenvrienden vaker doen, maar deze mensen moeten volgende week hun huis uit ! Ze kregen na hun vraag om hulp, de bekende raad van "geen eten meer geven aan de kat". Deze zou dan vanzelf zijn weg wel weer vinden. Wat moet er van deze kater worden als ze er niet meer wonen en de slopers komen ? Na een behoorlijk aantal verwaarloosde en nog vaker dode katten, die zo "behandeld" zijn hebben wij toch behoorlijke twijfels ten aanzien van zo'n advies. Ze richtten zich maar tot De Kattenmand met hetzelfde probleem; kunt u helpen deze kat te vangen, luidde weer de vraag. We hebben een van onze vangkooien opgehaald bij andere mensen in Kinderdijk (die ook onze hulp nodig hadden) en Nel heeft toen een goede plek gezocht voor deze vangkooi. Na instructie en het "scherp" stellen van de vangkooi was het duimen of het zou lukken op zo'n korte termijn. Vandaag belde Jan, dat het gelukt was en de kater wachtte (kooi afgedekt met een plaid - rustgevend) in hun schuurtje op onze komst.

Na het geven van hun nieuwe adres en een donatie (!) voor Jan de kater zijn we opgelucht op weg gegaan naar De Kattenmand, waar hij nu aan het wennen is aan zijn tijdelijke onderkomen. Later zullen we proberen een baasje voor hem te zoeken, zodra het hij weer tot rust is gekomen na al deze gebeurtenissen. Vandaag op zaterdag (08-12-2007) ging het al wat makkelijker met hem, al is hij natuurlijk nog voorzichtig.

Jan de kater op YouTube video:

Nystagmus ? * 04-12-2007

We zijn na het constateren van een nystagmus tijdens de avondcontrole door onze beheerder Nel Pellikaan bij Joekel gauw naar dierenkliniek De Waard gegaan in Alblasserdam. Bij het consult van deze jeweetwel kater, die oorspronkelijk kwam van de Molenkade in Kinderdijk, bleek de temperatuur in orde te zijn. Verder was hij wat gedesorienteerd, had nystagmus verschijnselen en was merkwaardig gelaten voor zijn doen. Wat is nystagmus ? Bij nystagmus is er sprake van ongewilde ritmische snelle oogbewegingen, meestal synchroon in beide ogen. Soms slingeren de ogen heen en weer als de slinger van een klok: pendelnystagmus. Als de snelheid van bewegen in de ene richting verschilt van die in de andere richting, spreken we over ruknystagmus of zaagtandnystagmus. Hierbij drijven de ogen als het ware langzaam af om vervolgens met een snelle rukbeweging weer teruggehaald te worden. Nystagmus wordt ook wel wiebelogen of trilogen genoemd. Tijdens slaap en narcose verdwijnt de nystagmus. De aandoening is betrekkelijk zeldzaam (medicinfo.nl). Bij Joekel zouden de oorzaken kunnen zijn: oa. herseninfarct, ontsteking, trauma als hersenschudding, storingen in het evenwichtsorgaan ed. Een botsing met iets hard in zijn kooi lijkt zeer onwaarschijnlijk en aangezien hij tot op heden geen verschijnselen in die richting had, lijken congenitale oorzaken ook uitgesloten. Hij heeft wat cortico's gekregen om de ontsteking te bestrijden en zal later nog wat aanvullend antibioticum krijgen ivm. een mogelijke bacteriele oorzaak. Ook hebben we de extra verlichting in zijn kamer uitgedaan, zodat er alleen nog 2 spaarlampen de ruimte wat verlichten met zacht licht. Nystagmus wordt namelijk vaak verergerd door fel direct licht, dat op de ogen valt.

Joekel's nystagmus op YouTube video:

Blaasstenen * 04-12-2007

Ook in de avond waren we weer even bij onze dierenarts Ph. Juch in Alblasserdam en daar viel een op een duivenei gelijkend voorwerp op. Het bleek bij nadere beschouwing een blaassteen te zijn van een konijn(!). Als je let op het formaat van de steen, zou je in de eerste plaats niet denken aan een konijn, eerder aan een wat forser beest. De (op de foto) kleinere blaasstenen komen uit een hond en zijn wat kleiner van formaat. De oppervlaktestructuur kun je het beste omschrijven als een pepermuntje (niet qua smaak). Wat zijn dit voor dingen ? Bij konijnen bestaan blaasstenen en blaasdrab (neerslag van gruis in de blaas) voornamelijk uit kalk en kan dit op gewone röntgenfoto’s gezien worden (als witte vlekken tegen de donkere achtergrond). De dierenarts moet dan waarden van een normale konijnen urine-analyse weten en hij moet weten hoe een röntgenfoto van een normale konijnenblaas er uitziet. Veel gezonde konijnen kunnen toch wat materiaal in de blaas hebben wat op een röntgenfoto gezien wordt, maar ze zullen geen afwijkende urine-analyse hebben of klinische tekenen die wijzen op een blaasprobleem. Als eenmaal een blaasprobleem is vastgesteld, zal de dierenarts met behulp van een urinekweek en gedegen bloedonderzoek de ernst van de ziekte kunnen bepalen, en de behandeling van dat specifieke konijn (seniorennet.be). Wil je meer weten over deze oxalaat- of struvietstenen ? Download dan de folder van Royal Canin van onze website (erg interessant).

Een operatie van een blaas met steentjes op YouTube video:

Merel * 29-11-2007

Op de Ieplaan in Alblasserdam is volgens zeggen een merel tegen een spiegel in de tuin aangevlogen; hij is door Edith opgehaald. Het is een ornament wat je in de tuin kan hangen, net als de bamboe/stenen staafjes (windklok of windgong), die in de wind geluiden maken. Een spiegel kan echter voor een vogel op een soort open "venster" lijken, waar hij dan tegenaan vliegt. Nu is deze jonge merel van afgelopen zomer op zich al een vreemde overlever vanwege zijn vreemd gevormde snavel. Deze kruisbek (snavel) kan door genetische oorzaken, een botsing op jonge leeftijd met iets hards ontstaan zijn. Hierdoor kan de groeirichting van de snavel veranderen en dan wordt het opnemen van voedsel erg bemoeilijkt. Deze jonge merel was er al niet best aan toe en dan deze afwijking (let op de mate van afbuiging !) aan zijn snavel voor een in het wild levende vogel gaf eigenlijk maar een optie. Anders is de situatie voor vogels, die vanaf het begin al altijd met een kruisbek leven. Deze crossbills / kruisbek vogels kunnen gewoon eten met hun vreemd gevormde snavels.

Een kort voorbeeld van deze kruisbek (vinken) op YouTube video (helaas matige kwaliteit):

Kat in schuur * 27-11-2007

Op de Heiweg in Oud-Alblas was er een melding van Ida over een kleine kat in hun koeienschuur. Het was geen bekende kat voor hun en ze vroegen ons om hem op te pikken. Volgens zeggen was de kleine kater wel te benaderen, maar wel behoorlijk voorzichtig. Hij heeft ook een gezwollen pootje door een ongeluk (klem zitten, een val of iets dergelijks), waarvoor hij nog behandeld moet worden. Gelukkig voor Nel was de kleine kater erg hongerig en te lijmen met lekker kattenvoedsel. Door ons (Ida, zoontjes en ik) stil te houden op afstand kon Nel proberen haar vertrouwen te winnen tussen al die koeien. Op de video kun je het geheel goed volgen en zie je hoe voorzichtig zoiets moet gebeuren om de kat niet te laten schrikken. Deze manier van vangen is echt atraumatisch voor de kat, maar dat lukt niet altijd. Voor degene, die het vangen doet is het echter bijzonder goed voor het opdrijven van de bloeddruk ! Deze kleine kater, die we Spotty genoemd hebben, kon in De Kattenmand weer lekker verder eten. Toen hij net aangekomen was zat hij al te kijken naar Spouw (onze oude adoptiekater), die aan het eten was. Spotty wilde ook wel erg graag wat eten toen hij dat zag. Dat kon eindelijk weer na in zijn tijdelijke opvangkooi gebracht te zijn. Voordat we het kattenasiel afgesloten hadden, zijn we nog even gaan kijken bij hem. Hij lag toen al languit in zijn mandje te slapen om bij te komen van alle vermoeidheid van een zwervende kat. Als Spotty weer wat aangesterkt is en weer tot rust is gekomen van alle ellende, kunnen we overgaan tot behandeling van zijn gezwollen pootje. Voorlopig zag hij er rustig uit en in diepe slaap in zijn warme nieuwe plek. Vandaag (28-11-2007) is Spotty met ons mee geweest naar de dierenarts om even te laten kijken of er iets mis was met de poot. Het enige wat geconstateerd kon worden was een verhoogde temperatuur, dus toch maar Convenia gegeven voor de mogelijke ontsteking. Convenia van Pfizer is een nieuw soort Cefalosporine met landurige werking tegen Gram negatieve / positieve en anaerobe bacterien. Voor wie farmacologisch nog meer wil weten: het actieve component Cefovecine bindt zich aan plasma eiwitten en zorgt zo voor een voorraad van het geneesmiddel in het lichaam. Meestal is er dan maar een enkele injectie nodig ipv. van meerdere doses. Om kort te gaan kun je zeggen, dat het vandaag (28-11-2007) beter ging met het katertje.

Spotty op YouTube video:

Een egel voor Else * 26-11-2007

Mensen uit de Corn. Smitstraat in Alblasserdam belden voor een egeltje, dat de bench van hun hond was ingelopen. De Jack Russell is met de jonge egel aan de gang gegaan en heeft hem behoorlijk verwond. Het zijn echte mollenvangers en terriers, dus echt fanatiek met egels. De hond beschadigt de opperhuid met de stekels van de egel, die dan losscheurt van de onderliggende laag door het bijten en schudden. Na hem rond 22:00 uur bij Else Arendse van de Egelopvang van Vogelklas Karel Schot gebracht te hebben is hij daar door haar verzorgd. Tegen shock krijgt hij Dex(amethason) en aanvullend een infuus met vocht, dan Baytril (antibioticum) om de gevolgen van de beet te bestrijden (mondbacterien !) en wat Metacam voor de nodige pijnbestrijding. De jonge egel, die uit een late worp van afgelopen september 2007 is, kan dan rustig bijkomen in een lekker warme omgeving. Hij hoeft dan niet in de kou te zitten, zodat hij niet kracht verliest voor warmteproductie ipv. die voor genezing te benutten. Dankzij deze behandeling, die veel lijkt op traumabehandeling bij mensen, is het overlevingspercentage bij egels met een bijttrauma bijna 90 procent ! Echter in dit geval kregen we de volgende dag te horen, dat er 6 diepe sneden zaten in de opperhuid door de beet. Het was nog lang niet zeker of de huid weer zou kunnen vastgroeien aan de onderliggende spierlaag, waarvan deze was los gescheurd. Het zou wel eens fataal kunnen aflopen in dit geval; duimen maar. Iedereen nog bedankt voor hun medewerking bij het redden van deze egel; zeker Else Arendse.

Willem gevangen * 25-11-2007

Vandaag belde Annelies met Nel, dat ze Willem gezien heeft in de buiten (met dekzeil afgedekte) vangkooi. Twee dagen eerder ervoor was nog gekeken naar de slecht ingestelde vangkooi aan de buitenkant van de hooischuur; er was weinig ruimte voor het valluik en het zat daarom omgekeerd door de belemmerende knop erop. Zoiets kan link zijn, omdat een gevangen kat het pootje er dan onder kan krijgen om vervolgens de klep op te tillen. In dit geval was Willem door de kanker (metastase/uitzaaiing) dermate verzwakt, dat dit niet gelukt was. We hadden eigenlijk al de hoop verloren om hem nog te zien. Meestal kruipen katten weg als ze dood gaan en in dit geval zou dat onderin de hooiberg zijn in de schuur. We konden goed zien, dat hij sterk was afgevallen (tov. vroeger) door de kanker en al een week niet meer te eten. Ook kon je duidelijk de zware ademhaling horen door het vocht in zijn longen. Het doet echt zeer om zijn bekende geluid te horen en hem daarna op zondag te moeten brengen naar dierenkliniek De Waard voor een humane manier van inslapen. Toch is het beter zo het te laten aflopen, dan dat hij verzwakt bijvoorbeeld in een slootje valt en verdrinkt. Het was een rotdag voor Willem en ons, zeker na het inslapen van Tante 2 dagen tevoren wegens een slecht functionerende vochtafvoer in haar buikregio. Weer 2 Molenkatten verloren door complicaties, al hebben ze niet moeten lijden muv. Willem dan. Maar ja, hij heeft in ieder geval nog een tijdje buiten kunnen rondlopen voordat dit gebeurde; het blijft altijd een moeilijke afweging om het moment te bepalen om in te grijpen in het leven van een kat, die in het wild leeft. Bij een gewone huiskat kun je altijd nog met de kat op een latere datum naar de dierenarts gaan, maar bij wilde, schuwe buitenkatten lukt dat zelden of nooit meer.

Willem's laatste gang op YouTube video:

Melding van automobiliste * 22-11-2007

Om deze bedenkelijke dag te sluiten, belde ook nog een mevrouw , die onderweg was naar Dordrecht voor een aangereden zwaan. Ze vertelde over een volgens haar dode zwaan, die aangereden moest zijn op de Schoonenburgweg in Nieuw-Lekkerland. Het is een slecht verlichte (zeg duistere weg), die pas bij de afslag naar Oud-Alblas weer even verlicht is. Je zou bijna zeggen, dat we het zeer bedenkelijk vinden waarom men niet even kan remmen bij het zien van zo'n grote spierwitte zwaan ? Al is het donker ter plaatse, dan nog zie je in je koplampen een groot wit gevaarte op de weg. Maar als je de sporen bekijkt op en naast de weg in de berm, kom je tot een andere conclusie. Er moeten twee zwanen geweest zijn op de weg en de chauffeur heeft er al glijdend een van de twee kunnen ontwijken, maar de andere (mannetje) is vol geraakt. Hij, de zwaan komt nooit meer thuis - zijn hart lag op het wegdek. In ieder geval dank aan de automobiliste, die ons belde voor het lijk van de zwaan. Zoiets kan een schrikreactie uitlokken bij het wegverkeer en dan volgt een gevaarlijke uitwijkmanoeuvre; misschien met een dodelijke afloop voor de tegenliggers (of jezelf).

De zwaan op de Schoonenburgweg op YouTube video: