Gewonde zwaan * 28-02-2008

In de ochtend belde een inwoner uit Nieuw-Lekkerland bij onze Plonie aan over een gewonde zwaan, die onder het bloed zat. Bij navragen bleek hij ergens in de weilanden te zitten bij de Tiendweg in Nieuw-Lekkerland. Edith is eerst poolshoogte gaan nemen op de bewuste lokatie om te kijken of hij zo meegenomen kon worden (meestal heeft zoiets nogal wat voeten in de aarde). Ook in dit geval bleek de gewonde zwaan genoeg mobiel om te vluchten, dus heeft ze ons erbij gehaald voor backup.

Ondertussen hebben twee jongens (Willem en Richard, geloof ik) opgepast of en waarheen de zwaan zou gaan in afwachting van onze komst. We zijn nu maar zonder auto de Tiendweg opgelopen (redelijk breed fietspad) en na ongeveer 500 meter troffen we de gewonde zwaan op een stukje weide aan de andere kant van de sloot aan. Hij hield ons zeer goed in de gaten om alvast wat te plannen voor de bekende ontsnapping. Er was een geluk in de vorm van een niet al te brede sloot, want anders had het een heel lang verhaal geworden. De verwonding aan zijn rechtervleugel was van dien aard, dat we hem hebben moeten laten inslapen. Hij had een gemene breuk bij het gewricht van de vleugel, althans bij de aanhechting ervan. Een dergelijke breuk is geen goed haalbare kaart, anders hadden we hem kunnen brengen naar de Vogelklas Karel Schot in Rotterdam voor verder herstel.

De vangaktie bij de Tiendweg op YouTube video:

BBC World * 28-02-2008

Toen we laat in de avond eindelijk weer thuis waren, troffen we onze kater Pluis en poes Mindy aan op oorlogspad. Er zal best wel wat voorgevallen zijn tijdens onze afwezigheid, want als Pluis (onze dove kater) iemand wil mollen, dan heeft hij al meerdere malen een klets gehad van Mindy. We moesten hem zelfs kalmeren en tegen houden om niet achter poes Mindy aan te gaan. Na wat heen en weer geregel is alles weer tot rust gekomen en kwam hij zoals gewoonlijk laat op de avond weer bij mij op het kamertje TV kijken, terwijl ik op de PC bezig ben met allerlei werk. Hij houdt daarbij wel de gang in de gaten en als een sensorlicht aan gaat wil hij wel eens de gang op rennen om te kijken wie dat was. Mindy loopt vaak naar buiten toe (daar staat haar prive kattenbak) en komt dan vaak als een wervelwind weer binnen door een van de kattendeurtjes. Op zo'n moment willen hun paden wel eens kruisen en dan is de schrik groot als ze elkaar ineens recht in de ogen kijken. Vanavond laat keek Pluis in elk geval weer naar het nieuws op BBC World; hij vind dat blijkbaar erg interessant en leuker om naar te kijken dan bijvoorbeeld Business News met al die hypotheekellende en belastingontduiking nu. Natuurlijk kijkt hij ook vaak naar Animal Planet als ze van een HSUS afdeling beesten aan het redden zijn uit benarde situaties.

Kijk maar naar de video van de TV kijkende Pluis op YouTube video:

Een moeilijke poes * 22-02-2008

Toch wel grappig om zo af en toe een erg schuwe poes te zien, die wel met een van onze medewerkers overweg kan. We hebben een moeilijke poes Siepie in onze Quarantaine, die mij op een avond erg moeizaam aankeek tijdens het repareren van een fonteintje voor de katten (Catit drinkfonteintjes). Om kortsluiting te vermijden in de stekker van het fonteintje, waarvan ik de pomp helemaal uit elkaar had gehaald, is de stekker steeds droog geblazen met een spuitbus. Alleen was ik nu vergeten, dat er vlak naast mij op een kastje aan de muur, ene Siepie zat toe te kijken wat ik nou aan het doen was. Ze schrok zich blijkbaar rot van al dat gesis uit de spuitbus en zwaaide vervaarlijk met haar poot over mijn hoofd heen en weer. Ik had haar nu dus wel opgemerkt en sprak haar kalmerend toe. Ik ben maar gauw uit haar nabijheid verdwenen om mijn kans op leven wat te vergroten. Op deze vrijdagmiddag, waarop een aircomonteur voor de voorjaarsvacantie toch nog naar een airco/verwarming van ons kwam kijken zag ik Ria met Siepie spelen. Het bleek, dat deze schuwe poes erg goed met Ria de Wit overweg kon. Ze kon haar borstelen en kammen; als dank kreeg Ria dan kopjes van Siepie. Ik heb met verbazing gekeken naar deze scene en snap nog steeds niet hoe zoiets werkt. Misschien komen we daar ooit nog eens achter.

Siepie de moeilijke poes en Ria op YouTube video:

Wild haasje * 20-02-2008

Tegen einde van de woensdag belden ouders van kinderen in Nieuw-Lekkerland, dat ze een klein (ongeveer 6 cm lang) wild haasje alleen hadden zien rondlopen achter de Veenweideweg. Nu zijn haasjes nestvlieders en verlaten ze hun nest al zeer spoedig na de geboorte. De in dit geval 1 tot 3 dagen jonge haasje gaat net als zijn nestgenootjes overdag weg van hun nest (weg van mama dus) en rond voedingstijd komen ze vanzelf weer bij elkaar bij moeder voor de melk (tenzij er onrust is in hun buurt). Na de melkmaaltijd gaan ze er allemaal weer vandoor om later weer bij elkaar te komen voor hetzelfde ritueel, aldus Winanda de asielhoudster van de Vogel & Egelopvang Delft eo.. Deze kort na de geboorte al volledig functionele nestvlieders krijgen in het wild gedurende 3 tot 4 weken moedermelk; bij flesvoeding in de opvang krijgen ze gedurende een langere tijd de speciale melk. Ze gaan echter al gauw over tot het eten van gras/kruiden ed.. Ons haasje is later naar een verzorger gegaan, waar ook een leeftijdgenootje is met wie hij het goed kan vinden. Om even weer verder te gaan met het verslag van dit haasje achter het industrieterrein op woensdag gaan we weer verder bij de kinderen. Ze konden het kleine haasje vrij makkelijk oppakken en naar De Kattenmand brengen. Zo kwamen al gauw een hele hoop kindertjes (Vera,Renske,Nelleke en Derrick) bij ons binnen; William met de doos in de hand met daarin een heel klein wild haasje. Nu kun je een wild haasje vanwege de geldende wetgeving niet zomaar even thuis opvangen; laatstaan zomaar ergens uitzetten.

We hebben dus ook maar kontakt opgenomen met onze collega's in Delft met een vergunning voor de opvang van wilde konijnen/hazen. Er was echter wel een probleem met de aflevering van de kleine; over 35 minuten zouden ze gaan sluiten bij de Vogel & Egelopvang in Delft. Het was gelukkig net niet druk genoeg op de snelwegen rond Rotterdam en Delft om het verkeer vast te laten lopen, dus haalden we het net rond sluitingstijd met ons wilde haasje. Loes en Ans waren daar nog even om de intake te verzorgen van het kleine haasje. Zo is de kleine toch nog voor het begin van het weekend in goede handen terecht gekomen. Nog onze dank aan iedereen die hulp heeft gegeven om dit kleine beestje uit zijn benarde positie te krijgen. Een goede raad met betrekking tot wilde haasjes is: Laat ze met rust ! Alleen zorgen voor opvang wanneer er enorme ellende/onrust is in hun leefomgeving. Je moet dan daarbij denken aan een bouwplaats of iets dergelijks.

Het kleine haasje van achter de Veenweideweg op YouTube video:

Manege eend * 19-02-2008

Iemand van de manege in Alblasserdam belde voor een eend met olie over zich heen, die daar al een week was. Toen we olie hoorden, moesten we onwillekeurig meteen denken aan stookolie. Dit komt waarschijnlijk door de beelden op TV van allerlei besmeurde vogels aan kusten met een olietanker ramp. Gelukkig was het iets van slaolie, dat op een vreemde manier over de tamme witte eend is gekomen. De witte eend was al aardig wat onderkoeld door de situatie en daarom was een warm hokje wel gewenst na een week stro in de paardenstal. We zijn dus gauw naar Vogelklas Karel Schot in Rotterdam gegaan voor de verdere opvang en behandeling. Ruud Perdon heeft de intake verzorgd en uitgelegd, dat het beter is om de eend eerst met water en voedsel rustig een nachtje in het lekker warme hokje bij te laten komen. Dan is de eend rustiger geworden en kan de volgende dag zonder al te veel stress begonnen worden met het schoonmaken van deze tamme witte eend. Dit type olie is gelukkig niet zo desastreus als de gevreesde dikke stookolie en kan redelijk makkelijk verwijderd worden. Over een tijdje zal het wel beter gaan met deze eend; hij keek al blij en verbaasd op toen hij in het warme hokje geplaatst werd.

De witte eend uit de Manege in Alblasserdam op YouTube video:

Zilvermeeuw * 18-02-2008

Een inwoner van Streefkerk op de Zwanenvliet belde voor een (Zilver)meeuw, die ze had aangetroffen in de polder achter haar dorp. Diana heeft de grote meeuw toen opgepakt en "verpakt" in 2 wasmanden in afwachting van onze komst. Toen we ter plaatse waren, kon ernstig letsel aan de rechterpoot geconstateerd worden. Dat was dus de reden, waarom ze de Zilvermeeuw in de polder op de grond heeft zien zitten. De vogel was wat aan de magere kant en redelijk uitgeblust. Bij het overzetten in de draadkooi, konden we goed merken, dat deze watervogel behoorlijk aan kracht had ingeboet. Was hij gezond geweest, dat had deze vogel een flink spektakel gemaakt en was hij niet te benaderen geweest. De rechter poot met het oude en nieuwe letsel lag vrijwel los van zijn lijfje. Hij moet waarschijnlijk tegen (bijvoorbeeld) een hoogspanningsmast gevlogen zijn en daarbij zijn poot gebroken hebben. Gezien de slechte prognose van dit letsel, hebben we hem moeten laten inslapen. Toch zeer veel dank aan Diana voor haar oplettendheid en hulp aan de meeuw; zo is er de vogel veel leed bespaard gebleven.

De Zilvermeeuw uit Streefkerk op YouTube video:

Poes met pluimstaart * 18-02-2008

Vandaag hebben we de onbekende poes met de pluimstaart opgehaald bij dierenkliniek De Waard in Alblasserdam. Deze poes is op de 12e februari door Edith opgehaald op Zeelt in Alblasserdam en bij de dierenarts gebracht, omdat ze niet in orde leek. Dit bleek maar al te waar, want voordat de behandeling ten einde was, is de poes overleden. We tasten nog in het duister over de doodsoorzaak; het kan iets van een CVA/hersenprobleem geweest zijn. Via Amivedi is de eigenaresse van Sjoemie en die van Dior al wezen kijken of het hun poes was, maar dat bleek niet het geval. Sjoemie, de vermiste Felixkat, is dus nog steeds spoorloos en Dior zat om de een of andere reden in hun dakgoot. Daar heeft de echtgenoot van de mevrouw, die kwam kijken naar de poes met de pluimstaart, haar later op de dag uit gevist. We zijn dus nog steeds op zoek naar de eigenaar van deze kleine niet gechipte poes. Ze ligt bij De Kattenmand in de koeling ter identificatie.

De kleine poes met de pluimstaart op YouTube video:

Valentijn * 14-02-2008

Valentijnsdag: Oorspronkelijk was Valentijnsdag bedoeld voor mensen die anoniem de liefde wilden verklaren aan iemand. Door middel van een anonieme valentijnskaart werd deze heimelijke liefde dan bekend gemaakt. Er zijn nog meer verklaringen voor deze 14 Februari en heel wat minder gezellig dan waarop men nu deze dag viert (zie de legenden over Valentijn). Ook op deze dag gaat het leven in het asiel gewoon door, net als op alle andere dagen van het jaar. Het maakt niet uit of het Kerst of Oude Jaarsdag is, want de avondafsluiting met de bijbehorende controle van alle katten en hun gezondheid gaat altijd door. Zo ook op deze 14 Februari avond in 2008, al viel het wel weer op dat er nu een stel erg leuke katten zijn in de voorste 2 losloopkamers. Kortgeleden zei ik nog tegen Nel, dat het 's avonds zo'n leuk gezicht is met al die knorrende en miauwende katten om je heen met de staart opgewekt omhoog. Ze komen net als altijd meteen naar je toe en geven je een duwtje of schurken wat tegen je aan als welkomsgroet. Er is wel een ding waar ze dan op wachten en dat is de lekkere extra hap op de avond ! Toch maar ondanks de lastige griep van het moment een impressie gemaakt van zo'n "staart omhoog" avond in de voorste losloopkamers, zodat men ook kan zien hoe ze dan zijn op de avond. Het ziet er dan echt gezellig uit en dat is het ook, maar dat kun je zelf ook wel zien op de video.

14 Februari 2008 's avonds in De Kattenmand op YouTube video:

Aangereden katers * 12/15-02-2008

Afgelopen dinsdag is er een ongeveer 8 maanden jong katertje doodgereden op de Schoonenburglaan in Nieuw-Lekkerland; de automobilist is gewoon door gereden. Geen chip gevonden, dus weer onbekend. In een tuin aan de Schoonenburglaan tegenover de begraafplaats in Nieuw-Lekkerland (binnen de bebouwde kom) is op de vrijdag er na (15-02-2008) een forse goed uitziende jonge felixkater gevonden, dood. Hij lijkt te zijn aangereden door een auto. Deze kater had gelukkig een chip en kon getraceerd worden naar een nabijgelegen straat, de Jacoba van Beierenstraat. Trieste bedoening eigenlijk, want het is de weg aan de andere kant van de Schoonenburglaan. Beide katten liggen in de koeling van De Kattenmand voor eventuele identificatie. De foto's van deze katers zien er misschien wat vreemd uit; dit komt doordat ze al in de vriezer gelegen hebben en zo wat vervormd overkomen (los van het letsel door de aanrijding).

De doodgereden katers op YouTube video:

Thomas * 10-02-2008

Deze mooie Britse Korthaar is het middelpunt van een langdurig project, dat we vorig jaar op 21-10-2007 begonnen zijn. Na diverse gesprekken met zijn vroegere baasje en kattengedragstherapeute José zijn we Thomas gaan ophalen bij dierenkliniek Het Groote Plein in Weesp. We waren en zijn nog steeds benieuwd hoe ver we Thomas kunnen begeleiden naar een wat "normaler" leven als kater. Hij lijkt zo op het oog op een leuke Brit, maar hij heeft in het verleden al wat mensen "lastig gevallen". Je kunt hem best goed aaien over zijn kop en rug zonder daarbij in de problemen te raken. Toen hij bij ons kwam, kon hij geen kat in zijn buurt luchten of zien (zie video). Hij had natuurlijk al erg veel meegemaakt, voordat hij uiteindelijk bij ons kwam. Hij stond kort ervoor nog op de nominatie om ingeslapen te worden vanwege zijn onberekenbare gedrag en als je dan nu (al) de vooruitgang ziet sinds eind oktober 2007, dan kunnen we eigenlijk alleen maar blij zijn met zijn vorderingen.

Hij loopt nu op gezette tijden bij ons in zijn losloopkamer gewoon rond tussen zijn kamergenoten; zelfs met Lapje de eigenzinnige lapjespoes gaat het redelijk gezien haar kortaangebonden karaktertje. Vanavond was ik zelfs getuige van een bekend fenomeen uit de dieren-/mensenwereld - te dicht bij iemand anders komen, zodat die zich ongemakkelijk gaat voelen. Nu was Lapje wat intolerant op dat gebied en gaf Thomas een pets op zijn kop. Thomas sloeg niet terug, maar ging bedaard iets verderop uit een ander bakje kattenbrokjes zitten eten en Lapje ging weer rustig verder met water drinken. Een scenario, dat toen totaal niet voor te stellen was. Thomas zijn acceptatiegrens is in de tussenliggende tijd blijkbaar verschoven naar een veel hoger nivo. Nu gaat hij pas mopperen, als hij bijvoorbeeld weer in zijn hok moet en dat nog niet wil. Ook is vergeleken bij toen de boosheid echter zo weer voorbij en kijkt hij je gewoon weer normaal aan. Dit is een tussentijds verslag op video, waar je het grote verschil tussen oktober 2007 en (nu) begin februari 2008 goed kan vergelijken. We gaan rustig verder met Thomas zijn begeleiding als kat(er) te leren leven en te leren geven. Ik vond het opmerkelijk om nu zo vlak naast hem gewoon opnamen te kunnen maken van wat hij zag in De Kattenmand; hij keek naar Roetje, die op de gang rondliep en ook naar Sweety aan de overkant van de gang. Af en toe keek hij naar mij tijdens de opnamen en vond het goed wat ik deed; zoiets geeft een fijn gevoel, want dan krijg ik geen pets op mijn hoofd van hem ;-) Flitslicht ? Hij houdt er ook niet van, net als andere katten.

Thomas toen en nu op YouTube video:

2 Schildpadpoesjes * 07-02-2008

De buurvrouw van mevrouw P. in de Koekoekstraat in Alblasserdam belde naar Amivedi Alblasserwaard over een lieve schildpad "Truus", die bij hun voor de deur zat. Het poesje kwam al de hele week afwisselend bij haar of bij mevrouw P. langs en bleef daar gewoon zitten wachten. We waren net onderweg en al behoorlijk laat (niet wetende van de gekantelde vrachtwagen verderop op de A15), dus vroeg ik de buurvrouw ea. op een sms'je te zetten naar mij. We spraken af, dat mevrouw P. bij terugkomst zou proberen de lieve schildpad in een kattenkoffertje te doen. De buurvrouw deed dat liever niet, omdat ze het zielig vond voor het poesje ivm. haar hond. Toen ik later op de avond de reusachtige witte herdershond zag, begreep ik haar bezorgdheid wel. De aanblik van mevrouw P. was inderdaad geruststellender dan dat immense beest, zou de poes gedacht hebben. Toen we na uren files eindelijk in Alblasserdam waren, was de aanblik van de buurvrouw met die leuke witte nieuwsgierige hond achter het raam een aparte aanblik. Blijkbaar was iedereen begaan met het wel en wee van die kleine zwervende schildpad (weer geen chip). Dit was nou weer een voorbeeld van goede burenhulp om zo samen dit probleem op te lossen. Wij van Amivedi Alblasserwaard en de Dierenbescherming West-Alblasserwaard/De Kattenmand zijn echt blij met deze hulp in onze regio, want zo kun je effectief hulp bieden zonder allerlei omwegen te hoeven bewandelen. Dank voor jullie hulp in de Koekoekstraat.

Ilse, onze konijnenvriendin, zag al wandelend met haar hond in het Alblasserbos een schildpadpoes (ja alweer) doelloos rondlopen bij de auto's. Ze dacht, dat deze aanblik wat verdacht was en bij nadere beschouwing zat deze poes onder de teken. Om een lang verhaal kort te maken is ze met deze kleine poes naar ons toe gegaan. Ook deze schildpad woont nu tijdelijk in De Kattenmand; ze had ook geen chip en is dus onbekend. Beide poesjes verrekten blijkbaar van de honger, want die van de Koekoekstraat at zelfs wit brood bij mevrouw P. (er was niets anders) en eenmaal in De Kattenmand begonnen beide schildpadjes aan de brokjes te vreten zonder op of om te kijken. Het later gebrachte zachtvoer was ook in luttele momenten naar binnen gewerkt. Betekent dit wat ? Ja reken maar, dat ze al een tijdje niet "echt goed" gegeten hebben als zwerver.

De Koekoekstraat schildpad op YouTube video:

Identificatie * 06-02-2008

We zijn nu een jaar verderop met onze regio nieuwspagina op dierengebied. Eerst met alleen tekst en wat foto's en na 3 maanden met zoveel mogelijk videomateriaal. We vroegen ons af of we wel "alles" op onze pagina zouden zetten, want het is soms schokkend om te zien. Maar zoals een collega van ons van de afdeling Sliedrecht al toepasselijk zei, dat het leven gewoon zo is als het is en vroeg of laat kom je daar vanzelf achter. Dus houden we zo min mogelijk videomateriaal achter uit de regio West-Alblasserwaard om alleen een reden - het zijn de enige stille getuigen van wat er zich afspeelt in onze regio. Zo kunnen de inwoners uit onze streek wanneer ze willen en in alle rust thuis/op het werk of waar dan ook kijken naar wat wij zien en doen op dierengebied. Een navenante reden om dit te doen is mogelijke identificatie achteraf bij zoekgeraakte/dode dieren, zoals aangereden katten ed.. Als deze informatiebron wegvalt, verdwijnen deze dieren in de grijze vergetelheid zonder dat iemand ze gezien heeft. Eigenaars van deze huisdieren kunnen dan nooit hun verhaal afsluiten en zullen er dus ook nooit achter kunnen komen, wat er gebeurd is met hun geliefde huisdier ! Zo ook vanavond: de eigenaars van Muus konden hun hoofdstuk (helaas) afsluiten over hun kater na het bekijken van de Kattenmandvideo (22-01-2008) en identificatie op De Kattenmand. Hoe triest het ook is, dit komt steeds meer voor en daarom blijven zolang het kan "alles" documenteren om onze inwoners een kans te geven op een oplossing. Daarom is in onze waard Amivedi Alblasserwaard / Dierenbescherming West-Alblasserwaard / De Kattenmand een hecht geheel om zoveel mogelijk informatie te kunnen kortsluiten.

Eekhoorn * 05/06-02-2008

Mensen op het Scheldeplein in Alblasserdam belden over een eekhoorn, die op het winkelcentrum voor de kaasboer stond. Even later had de donkergrijze eekhoorn zich verplaatst naar een plekje in de winkel van de groentenboer; een wat meer toepasselijke lokatie voor deze (zo hoorden we later) Japanse eekhoorn. Hij zag er totaal verzopen uit door het slechte weer en had het behoorlijk koud. Edith was degene, die er het snelst bij kon zijn en ze heeft hem in een draadkooi meegenomen. Ze heeft hem ook droog gemaakt en een maaltje van walnoten, hazelnoten en een stukje appel gegeven. Zo kwam de kleine langzaam weer een beetje bij de wereld. We hebben kontakt opgenomen met de eekhoornopvang in Nederland en hem door een duistere regenachtige avond naar hun noodopvang in Bussum gebracht.

Daar zijn we een tijdje gebleven, omdat onze auto het onderweg plotseling aan het begeven was (althans de stuurbekrachtigingspomp). Dus na jaren weer eens kontakt gezocht met de ANWB Wegenwacht waar ik al sinds 1977 lid van ben en zo via een transport door Cor (wereldvent en gezellig) van Bergnet naar Amsterdam gekomen, waar onze vervangende VW Polo van Logicx al klaar stond om naar De Kattenmand te gaan. Na het overladen van de dierenspullen op deze lokatie zijn we weer teruggereden en later dan gepland op de avond De Kattenmand gaan afsluiten; dit tot grote verbazing van onze bewoners. Stippie stond ons zelfs met open mond aan te gapen (ze zijn gewend aan een bepaalde regelmaat). Vandaag op 06-02-2008 belde Matthijs uit Alblasserdam of we misschien een Japanse eekhoorn (!) hadden gevonden ? Dat was inderdaad het geval, maar hij was nu in de noodopvang van de eekhoornopvang in Bussum. Hij vroeg ook een draadkooi te leen om zijn eekhoorntje weer op te kunnen halen voor de reis naar huis. Rare samenloop van omstandigheden rond een aparte eekhoorn. Kanttekening - voor het hebben van deze beschermde (uitheemse) dieren dient u een ontheffing te hebben van het Ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit/Dienst Regelingen.

(De eekhoorn is een beschermde inheemse diersoort als bedoeld in artikel 4, lid 1, onder a, van de Flora- en faunawet. Op grond van de artikelen 10 en 11 van de Flora- en faunawet is het onder meer verboden om beschermde inheemse diersoorten opzettelijk te verontrusten; nesten, holen of andere voortplantings- of vaste rust- of verblijfplaatsen te beschadigen, te vernielen, uit te halen, weg te nemen of te verstoren. Op grond van artikel 75, lid 5 van de Flora- en faunawet worden ontheffingen slechts verleend wanneer er geen afbreuk wordt gedaan aan een gunstige staat van instandhouding van de soort. Op grond van artikel 75, lid 6, aanhef en onder c, wordt in het geval van soorten die zijn opgenomen op bijlage IV van de EU-Habitatrichtlijn ontheffing slechts verleend wanneer er, naast de voorwaarde dat geen afbreuk wordt gedaan aan een gunstige staat van instandhouding van de soort, geen andere bevredigende oplossing bestaat en met het oog op andere, bij algemene maatregel van bestuur aan te wijzen, belangen. In artikel 2, lid 3, onder j, van het Besluit vrijstelling beschermde dier- en plantensoorten (28 november 2000, Stb. 525) worden als andere belangen als bedoeld in artikel 75, lid 5, onder c, van de Flora- en faunawet, onder andere aangewezen de uitvoering van werkzaamheden in het kader van ruimtelijke inrichting of ontwikkeling.)

De eekhoorn van deze rampzalige dag op YouTube video:

(on)genode gast * 04-02-2008

Tineke uit de Blokweerweg in Alblasserdam belde Amivedi Alblasserwaard, dat ze vrijwel elke dag een (on)genode gast kreeg tijdens het avondeten voor de katten van haar. Niemand van het gezin wist waar hij (ballen!) vandaan kwam of waar hij heen ging na het diner. Vandaag zou hij volgens voorspelling om ongeveer 17:00 uur langs komen. We waren net De Kattenmand aan het afsluiten voor de nacht toen Tineke's dochter belde. Het gesprek was kort:"Hij is er en ook weer uit de kattenkoffer uitgebroken". Ik gaf nog wat raad en dacht   **** , hopelijk krijgen we hem nog te pakken. Bij aankomst in het schuurtje op de Blokweerweg bleek "Tinus" onder de CV te zitten. Hij leek volgens Tineke op Muus uit de Blokmakersstraat een eindje verderop. Na het maken van wat foto's van hem onder de CV, bleek hij het niet te zijn (al leek hij er wel erg op). Nog even gekeken op een mogelijk aanwezige chip, die er duidelijk niet was. Het enige wat hij had was een zwarte ouderwetse vlooienband; beter is Frontline vlooiendruppels in de nek, veel effectiever. We hebben de uiterst slimme en sterke cyperwitte kater meegenomen naar De Kattenmand in afwachting van zijn eigenaar. Slim is hij zeker, want hij keek in zijn opvanghok alle naden/deursluitingen/scharnieren langs om zijn kans op ontsnapping in te schatten. Onze eigen Mindy was ook zo, toen ze pas bij ons kwam wonen. Het enige verschil met "Tinus" was het enorm hoge tempo waarmee ze de verkenning van haar nieuwe thuis deed. Joeri en Flip (onze katers van toen) wisten niet wat ze zagen; zo'n snelle verkenningsunit hadden ze nog nooit gezien. Na deze handeling verdween ze net zo snel naar de bovenverdieping om daar lange tijd te blijven. Ik zie onze katers nog elkaar aankijken "wat was dat nou ?".

Tinus de cyperwitte kater op YouTube video:

Trimmen ? Nee ! * 04-02-2008

Een tijdje geleden werd ik er al door Nel op gewezen, dat dit een normaal verschijnsel is bij de vogelgemeenschap. Ja, dacht ik, dat zal wel maar ik had het nog nooit gezien. Weer zo'n verschijnsel wat je mist als je het niet weet. Het lijkt een beetje op de opmerking, die ik van mijn vrienden in de National Parks hoorde:"Get out of your car and get hiking !". In een auto zie je veel meer, denk je. Het tegendeel is echter waar, want je davert langs allerlei "kleine" bezienswaardigheden. Als je loopt, kom je in dat rustige tempo meer tegen op de stille achteraf gebieden in de mooie National Parks (oa. Yellowstone). Om nou terug te komen bij dit verhaal, zou je eens moeten kijken op deze meeuw-video. Dit zie je als je je langzaam beweegt, dus gewoon lopen en kijken. Ik wordt al moe als ik hem dit zie doen, maar ik ben ook geen meeuw; er is geen naam voor (geloof ik), maar het is wel vermakelijk om te zien. Eet smakelijk vogel !

De aktieve meeuw op YouTube video: