LCCS

Eindelijk weer terug bij oude vrienden in Billings / Montana, ook met een kattenopvang (natuurlijk).Een "no-kill" humane organization.
Het was een heel gezellig weerzien na 3 jaar, waarin we beiden erg veel ellende hebben gehad. Nu gaat het weer wat beter in het leven en ook met de lieve katten, daar op het platteland van Montana.

Buttons is de kat met de 9 levens, waarvan er al 5 verbruikt zijn in ongelukken, domme pech en gewone ziekten.
Deze stoere kater heeft al zoveel meegemaakt en is toch nog altijd zo lief gebleven, vol vertrouwen in de toekomst.

Catherine's tshirt kwam mij wel erg bekend over; ik was ook nog steeds erg slaperig na zo'n lange rit - heen en terug naar West Yellowstone is nog altijd 800 kilometer (waarvan 400 door absolute duisternis van het platteland zonder straatverlichting).

Even bijpraten in de catshelter naast het woonhuis over de katten en wat er tegenwoordig allemaal speelt in deze economisch rotte tijden.
De problematiek is net zoals in ons natte landje: vrijwilligers, financiële hulp en lokale medewerking de officiële instanties; kortom het kwam ons allemaal maar te bekend over.

Oa. over Nasty, hoe het nu met hem gaat. Het is een kater met veel problemen, waaronder te grote gevoeligheid voor daglicht wegens oogproblemen. Het blijft wel een bonk van een kater en zeer zachtaardig ondanks zijn naam (gekregen van zijn vorige baas).
Hij was lang geleden, toen hij binnenkwam echt een zeer uit de kluiten gewassen kater met één niet ingedaalde teelbal, die dan ook wat geurige problemen gaf ;-) - hij is inmiddels geholpen, maar nog redelijk van formaat.

Nel kon het niet laten om met Spotty te spelen, die wist ook niet meer van ophouden; hij genoot van alle aandacht en kattekwaad. Eerlijk gezegd deed hij ons denken aan Femke thuis, die we erg misten onderweg (ze was ook vrij boos zó bleek bij thuiskomst).

Spotty is een zeer aanhalig en speels beestje, kijk maar naar zijn ogen !
Razend snel en zeer makkelijk te lijmen met knuffels.

Daarna gekeken in het buitenhuisje van de buitenkatten met ventilatie ( wat zij de playhouse noemden, als het maar een naam heeft ), verwarming etc., waar Nathalie meteen op mijn rugzak klom en er niet meer af wilde - ze gaf allerlei kopjes, duwtjes en knorde er lustig op los, ze vond het weer erg gezellig !

Binnen nog een hele tijd zitten leuten met allerlei katten op schoot (ook een hondje - Gizmo) en informatie uitwisselen over medicaties, acties en allerhande belevenissen in de dierenwereld.
Het werd ondanks een redelijke planning toch weer een te late rit terug van 400 km. naar ons hotel in West Yellowstone op voor de helft in totale duisternis gehulde binnenwegen met hier en daar een elk / soort hert met jongen lopend over de weg en in het Yellowstone NP (waar we doorheen moesten) ook nog bizons (totaal onzichtbaar in de duisternis).

Bij mij kwam Mary zitten, mijn favoriet, een poes met een heupprobleem.
Ze kan moeilijk springen, maar is zo'n ontstellend aanhankelijke poes - ik zou haar zo meenemen naar Nederland, tja ach................ Zelden zo'n beleefde poes gezien, als deze.

Er zijn nog veel meer katten in de Sanctuary, dan deze op deze pagina te zien zijn.
Ook heeft Catherine nog een paard, 2 geiten, 4 honden
en een schaap lopen op haar erf - zij hebben veel meer ruimte op het platteland van Montana, dan wij hier in de polder.