Kinderdijk vecht voor speeltuin

Veel speeltuinen in de regio dreigen ten onder te gaan aan gebrek aan vrijwilligers. Daar heeft Het Balkengat nou net geen tekort aan. Als het moet, zet heel Kinderdijk zich als één man in voor dé ontmoetingsplek van het dorp.

Sterker nog, het dorp stampte de speeltuin in 1949 zelf uit de grond en onderhoudt die ook al bijna 60 jaar. Het merendeel van de toestellen is vervaardigd op de nabijgelegen scheepswerf Smit (nu IHC), waar veel Kinderdijkers toen werkten en nu nog steeds werken. Uniek is ook de innige samenwerking tussen de burgers en enerzijds de gemeente die het groen verzorgt, anderzijds de woningbouwvereniging die de grond ter beschikking stelt.

Waaraan wel een acuut gebrek heerst, is geld voor vernieuwing van de verouderde speeltoestellen.

Er moet ongeveer een ton op tafel komen om alle aanpassingen te kunnen uitvoeren die onder de aangescherpte veiligheidsnormen nodig zijn. Enkele speeltoestellen zijn al afgekeurd, een aantal andere balanceert op de rand. Slechts zes van de negentien toestellen kunnen de toets der kritiek nog doorstaan.

Het speeltuincomité (de speeltuin is geen stichting of vereniging maar wordt bestierd door negen vrijwilligers zonder formele status) probeert voor een kwart van dat bedrag zelf werkzaamheden uit te voeren.

Maar voor het eerst in het decennialange bestaan worden nu subsidiefondsen aangeschreven. Daarnaast is een collecte in Kinderdijk nodig. Die vindt dit najaar plaats.

Dat Het Balkengat (voorheen Vrij en Blij) móet voortbestaan, dat lijdt geen twijfel onder Kinderdijkers. ,,Dit is het sociale middelpunt van het dorp,’’ betoogt comitélid Marjan van den Boogaard. ,,Er is hier nog maar één winkel, dus de speeltuin is de plek waar je elkaar spreekt. Jong en oud, door elkaar heen. Er is altijd toezicht en veel sociale controle. Als iemand iets doet wat niet mag, wordt daar meteen wat van gezegd. Er is geen rottigheid en er wordt niets gesloopt.’’

Els Stam valt bij: ,,Deze speeltuin is van iedereen. Het is openbaar terrein, je kunt er zo op. Je hoeft geen lid te zijn, openingstijden zijn er niet. Kinderen houden er feestjes, soms zijn er twee feestjes tegelijk aan de gang. Het jaarlijkse tentenkamp en de buurtbarbecue in de speeltuin zijn hier een begrip. En ook al trekt het comité een beetje de kar, er zijn altijd bij alle activiteiten talloze vrijwilligers die meehelpen, mensen met of zonder kinderen.’’

De actie die nu op gang komt om geld te werven, krijgt de naam ’Ook na 60 jaar mooi voor elkaar’. De hersteloperatie moet in 2009, het jaar van het jubileum, af zijn.

De opbrengst van de Molenmarkt op de Schansweg en de Beatrixweg is komende vrijdag dan ook van groot belang. Het grote aantal kraamhouders, ruim zeventig, is hoopgevend. Behalve het standplaatsgeld doneren sommige standhouders een deel van hun opbrengst aan de speeltuin. Hun aanbod varieert van tweehands spullen tot cadeau-artikelen, sieraden, kleding en etenswaren. Kinderen hebben een eigen ’vrijmarkt’. In de kerk spelen organisten en zingt kinderkoor De Parels, gevolgd door een sing-in.

De Molenmarkt duurt vrijdag van 17.00 tot 23.00 uur.

De traditie om elk jaar in september een week lang de 19 molens van Kinderdijk ’aan te lichten’ met schijnwerpers is al veel ouder dan die van de Molenmarkt. De markt is daar wel bewust aan gekoppeld.

Jaarlijks komen bezoekers van verre om het bijzondere schouwspel te zien (van 21.00 tot 23.00 uur, vanavond voor het eerst, tot en met zaterdag.) Voorheen verzorgde de gemeente Nieuw-Lekkerland de verlichting, enkele jaren geleden ging die taak over naar de Stichting Werelderfgoed. Die heeft de klus nu weer uitbesteed aan het speeltuincomité. ,,Wij kunnen de vergoeding daarvoor goed gebruiken,’’ legt comitélid Marco Kraaiveld uit. Met tal van vrijwilligers is hij de afgelopen zaterdag in de weer geweest om in het uitgestrekte gebied zo’n twee à drie lampen per molen in stelling te brengen.